बित्था रहेछ

रोएर पनि हास्नु पर्ने, बित्था रहेछ जिवन ।
मुस्कान त केवल दुई क्षणको, अनन्त साथी रहेछ रोदन ।

चन्द्र तारा हुन्छन भन्थे, तर रित्तो रहेछ आकाश ।
पिर्तीको कहल कच्चा हुन्छन, उडाई लान्छन बतास ।
आँसु र रोदनले सजिएको, यो मेरो अभागी बिहान ।


जिवन र मृत्युको कथा भन्छ मेरो यो आलो चिहान ॥
झापाली आवाज
Admin☞ Niroj

तपाइको साथीहरुले like गरिसक्नु भो तपाइले नि ?छैन भने कृपया........

यो पोस्ट बारे फेसबुकमा नै केही टिप्पणी दिनुहोस् ......